המגפה
יצא עומר בן אלח'טאב והלך אל ארצות המזרח ואיתו קבוצת חברים
בדרך הוא למד כי מגפה מתפשטת במזרח, וכבר הרגה אנשים רבים, החליט לחזור ולמנוע מאלו שאיתו להיכנס אל ארצות המזרח
אמר לו חברו הנכבד, אבו עובדה בן אלג'ראח: האם תתרחק מגורל אללה יא נסיך המאמינים?
השיב לו עמר בן אלח'טאב: אכן, נברח מפני גורל אללה אל גורל אללה
לו היו לך גמלים וירדו אל וואדי בעל שתי גדות : אחת פורייה (שיש בה עשבים שיוכלו הגמלים לרעות בה) והשנייה יבשה ( שאין בה עשבים ולא ראויה לשמש כמרעה)
אז אם תרעה את הגמלים בגדה הפורייה הלא זה גורל אללה ואם תיתן להם לרעות ביבשה גם זה גורל אללה
مرض الطاعون
خرج عمر بن الخطاب ذاهباً إلى بلاد الشام وكان معه بعض الصحابة
وفي الطريق علم أن مرض الطاعون قد انتشر في الشام , وقتل كثيراً من الناس, فقرّر الرجوع ومنع من معه من دخول الشام
فقال له الصحابي الجليل, أبو عبيدة بن الجراح : أتهرب من قدر الله يا أمير المؤمنين؟ فردّ عليه عمر بن الخطاب : نعم نفرّ من قدر الله إلى قدر الله
فلو أن لك إبلاً نزلت إلى واد له جهتان: إحداهما خصيبة (أي بها زرع وحشائش تستطيع أن ترعى بها الإبل) والأخرى جديبة (أي ليس بها زرع ولا تصلح للمرعى)
أليس لو رعيت في الخصيبة رعيتها بقدر الله ولو رعيت في الجديبة رعيتها بقدر الله
|
