בנכר - הארון האשם רשיד באה לילה אל אביה
כאב במבטיה
אש במחשכיה
מתשוקתה תבער
עברו בעיניה
צללים דקים תשושים ומרעידים
נם
אלבורג'
יגון
לא קול, לא צליל
באה
לילה אל אביה
שחוח מזקנה
אמרה היא בערגה
מתוך סערת כאב
מדוע?
אנחנו יא אבא...?
מדוע אנחנו בנכר!?
האם אין לנו ביקום זה
חברים, או קרובים?
האין לנו חברים או קרובים?
האין לנו אהובים?
מדוע...?
אנחנו יא אבא...?
מדוע אנחנו בנכר!?
מדוע אנחנו בנכר!?
שנה רודפת שנה
יא אבא.. לשווא
ללא תקווה, וללא בשורה
רק בכאב ובצער
רק בעצב ובצרות
רק בקול הגורל
הקורא תמיד
מולדתי
מדוע..?
אנחנו יא אבא...?
*** מדוע..?
אנחנו מותשים
בדלות ובעוני
נשאר תועים ונודדים
מארץ לארץ
אם היתה לנו פעם אדמה
האם בה הוריקו התקוות?
האם ריקדו בה בשורות שמחות?
העופות זימרו מעליה?
האם היתה לנו פעם מולדת?
האם הזמן יהלל את שמה?
מדוע?
אנחנו יא אבא?
מדוע אנחנו בנכר?
***
האומנם?
אדמתנו הירוקה
שנהרותיה דבש
וחלומותיה מתוקים
אשר זהרו באהבה
מדוע..? לא נזרע
לוחמי חופש בידינו
ונאכל, שפע ממולדתנו
נעניק לה, והיא תעניק לנו
מדוע, אין אנו משקים אותה
מי ישקנו מזיעת אפינו
מדוע?
אנחנו יא אבא?
מדוע אנחנו בנכר?
***
מדוע... אנחנו באוהל
בחום, ובקור?
האם לא נשוב אל ביתנו
הארמונות, הפאר?
מדוע אנחנו בכאב?
ברעב ובחולי
ביגון ??
מדוע..?
*** שאלתיך
אמש.. על אימי
שהלכה ולא חזרה
שאלתי...
ספקות פועמות בי
שאלתי, ועיני דומעות
ואתה כבול בשתיקה
אינך מדבר, ואינך מקשיב
שתיקתך מתבוננת בי, יא אבא
וקולך לא יבוא להצלתי
ואזעק...
ספר לי, יא אבא
מדוע אנחנו בנכר?
***
שאלתיך..
לפני ימים מספר
שאלתיך על אחמד אחי
ורצית להסיר מעיני
זאת.. המחשבה האפלה
כמעט ואמרת לי: כבר מת
יא לילה.. מת כשהיד
אבל מדוע לא אמרת?
מדוע?
אנחנו יא אבא?
מדוע אנחנו בנכר?
***
התזכור, יא אבא, את סלווא
אמש ראיתיה
מסתובבת אבודה בסמטאות
מדוכאת, ואומללה
נעשתה לחולה
עם הזמן... יא אבא
אין ספק, היא איננה היא
זו איננה החברה שלי
מלאה וגדושה בכאב
גופה מלא בחולי
מדוע?
אנחנו יא אבא?
מדוע אנחנו בנכר?
***
אבי...
אמור לי בשם אללה
האם עוד נכנס ל"יפא"?
אכן דמותה האהובה
בתוך עיני צפה
הנכנס אליה, אנו הגאים
למרות הזמן שעבר.. כבני אצילים?
האכנס לחדרי, ענה לי
האכנס אליו, עם חלומותי?
אחבק אותו והוא יחבקני!
הוא יחזור וישמע את קול רגלי!
האכנס וליבי כפי שהוא?
עם כל הכאב שספג
אבי...
אילו היו לי כנפיי ציפור
הייתי עפה, עם להבתי
עפה הרחק בגעגועים של מוכת שמש
בתשוקה... אל מולדתי
אבל אני באה מהאדמה
והאדמה תמשכני
*** רועדת
דמעתה משתוקקת
ותפרוץ, דמעה נוספת
ותרעם צעקתה של בתי
ותכה בדממה
ואומר בקול רם
עוד נחזור אל זו המולדת
ולא נחליפה באחרת
ולא נתפשר על תחליף
***
לא יהרגנו הרעב
ולא יעייפנו העוני
יש לנו תקוות שדוחפות אותנו
ואם תיתן הנקמה סימן
סבלנות..בתי... סבלנות
הבוקר הבא, יביא לנו את הניצחון
مع الغرباء - هارون هاشم رشيد أتت ليلى, لوالدها
وفي أحداقها ألم
وفي أحشائها نار
من الأشواق تضطرم
وقد غامت بعينيها
طيوف هزها السقم
وقد أنام
البريج
أسى
فلا صوت, ولا نغم
أتت
ليلى لوالدها
وقد أهوى به الهرم
وقالت وهي من لهف
بها الالام تحتدم
لماذا
نحن يا أبتي...؟
لماذا, نحن أغراب!؟
أليس لنا, بهذا الكون
أصحاب وأحباب؟
أليس لنا أخلأء
أليس لنا أحباء؟
لماذا...؟
نحن يا أبتي...؟
لماذا, نحن أغراب!؟
لماذا, نحن أغراب!؟
يمر العام, اثر العام
يا أبتي... بلا جدوى
فلا أمل, ولا بشرى
سوى الاَلالم والشجن
سوى الأحزن والمحنِ
سوى صوت من الأقدار
يهتف دائما
وطني
لماذا..؟
نحن يا أبتي...؟
*** لماذا..؟
نحنا في سقم
وفي بؤس وفي فقر
نظل نتية, جوابين
من قطر, الى قطر
أما كانت لنا أرض
بها الأمال تخضر؟
وفيها ترقص البشرى؟
ويشدو فوقها الطير؟
أما كان لنا وطن؟
يسبح باسمة الزمن؟
لماذا؟
نحن يا أبتي...؟
لماذا نحنا أغراب؟
***
اليست؟
أرضنا الخضراء
ذات الممنهل العذب
وذات الحلم الحلو
الذي, أشرق, بالحب
لماذا..؟ نحنا لا نزرع
أحرارا, بأيدينا
ونأكل, خير موطببا
ونعطيه, وتعطينا
لماذا, بحنا لا نسقيه
من جهد, ويسقينا
لماذا؟
نحن يا أبتي...؟
لماذا نحنا أغراب؟
***
لماذا... نحنا في الخيمة
فت الحرّ, وفي البرد؟
ألا نرجع للبيت
وللحقل, وللمجد؟
لماذا بحن في الألم؟
وفي الجوع وفي السقم
وفي البؤس وفي النقم
لمادا..؟
*** سألتك
أمس... عن أمي
التي ذهبتولم ترجع
سألت...
وخفقي يشكو
سألت, ومقلتي تدمع
وأنت مغلغل في الصمت
لا تحقي ولا تسمع
ويمعن يا أبي صمتك
ولا ينقذني صوتك
فأصرخ...
يا أبي قل لي
لماذا نحنا أغراب؟
***
سألتك..
منذ أيم
سألتك عن أجي أحمد
وكدت, تزيح عن عينيّ
ذاك.. الخطرالأسود
وكدت تقول لي: قد مات
يا ليلى.. قد استشهد
ولكنك لم تفعل؟
لماذا؟
نحن يا أبتي...؟
لماذا نحنا أغراب؟
***
أتذكر يا ابي سلوى
لقد أبصرتها أمس
تلجّ, شريدة في الدرب
في حزن, وفت بؤس
لقد بدلها السقم
مع الأيم... يا ابتي
فهذي غيرها لا شكّ
هذي غير صاحبتي
عتون فيضها ألم
وجسم كلّه سقم
لماذا؟
نحن يا أبتي...؟
لماذا نحنا أغراب؟
***
أبي...
قل لي يحق اللّه
هل نأتي إلى "يافا"؟
فإن خيالها المحبوب
في عينيّ قد طافا
أند خلها أعزّاء
يرغم الدهر.. أشرافا؟
أأدخل غرفتي, قل لي
أأدخلها, بأحلامي؟
وألقاها, وتلقاني!
وتسمع وقع أقدامي!
أأدخلها بهذا القلب؟
هذا المدنف الظّامي
فؤا...
لوأب لي كاطّير
أجنحة, لتحملني
لطرت بلهفة رعناء
من شوق... إلى وطني
واكّني من الأرض
تظلّ الأرض تجدبني
*** وترعش
دمعة حرّى
وتدفق, حلفها دمعه
وترعد صرخة ابنته
وتطرق في الدّجى سمعه
فيصرخ سوف نرجعه
سنرجع ذلك الوطنا
فلن نرضى له بدلا
ولن نرضى له ثمنا
***
ولن يقتلبا جوع
ولن يهرقنا فقر
لبا أمل سيدفعنا
إذا ما لوّح الثأر
فصبرا... يا ابنتي... صبرا
غداة غد, لنا النصر
|
